Foodhallen van het noorden

2 februari 2016


Al maanden werd er geadverteerd over een groot foodfestival in Groningen. Als foodie verheugde ik me er ontzettend op. Mijn broertje heeft me namelijk wel eens verteld over de foodhallen in Amsterdam. Een permanente hal met allemaal stalletjes, waar je jezelf te goed kan doen aan het zogenaamde  "streetfood". Voor mij een hemel die we niet kennen in Groningen. Dus toen er aangegeven werd dat er hier in Groningen één werd georganiseerd heb ik mezelf op aanwezig geklikt. Gaande weg werd ik ook persoonlijk betrokken bij de foodhallen. Ik mocht namelijk twee keer de kids kitchen verzorgen op zaterdag. Soms is connecties hebben en netwerken erg fijn. Hier over later meer.



Ik wilde natuurlijk ook als foodblogger het evenement bezoeken. Zelf vroeg ik me af hoe objectief ik dat zou kunnen als ik zelf betrokken was bij het evenement. Ik kwam erachter dat mijn sterke mening die ik altijd al heb, hier ook zijn gangetje in ging. Persoonlijk had ik meer foodtrucks verwacht en wat gevarieerder eten. Wij zijn vleeseters en konden goed ons buikje vol eten, maar ik kan me voorstellen dat als je vegetarisch bent het wat moeilijker was. Wel was de binnenkomst op vrijdag gelijk sfeersmakend. Er stond een grote BBQ buiten met een groot bord. De heerlijke etensgeuren kwamen je tegemoet en je moest en zou gelijk iets halen. Hiervoor had je eerst munten nodig. Helaas hield deze er 's avonds mee op, waardoor er een mega lange rij voor was, maar dit mocht de pret niet drukken. We liepen een rondje en maakte een actie plan. Welke trucks en tentjes gingen we bezoeken en welke leken ons minder lekker. Zo'n plan maak ik altijd, omdat mijn portemonnee niet oneindig diep is en ik soms wel het idee heb dat hij dit is. Ik denk dat iedereen zich hier wel mee kan refereren. 


We besloten te beginnen met een broodje pulled pork. Een gezellig man stond een heerlijk broodje te maken, waarvan we vooral de saus heel lekker vonden. Hierna zijn we door gelopen naar de grote hal, waar we een wijntje & biertje dronken van de Barrelwijn&Brand. Het leuke is dat ik het concept van Barrelwijn kende, maar me altijd afvroeg hoe dit dan in zijn werk ging en welke wijnen ze schonken. Nu heb ik het even kunnen uitproberen en zien. We gaan zeker een keer langs. Ook Brand stond er met zijn speciaalbieren, wat vriendlief heel blij maakte. Bij de borrel haalde ik een Bratwürst met echte Duitse mosterd (Van Kitschmann Curryworst). Heerlijk de wat zurige mosterd met een lekkere verse worst en een klein broodje. De worst was sappig en eigenlijk wilde ik er nog wel één. Stiekem hoop ik dat ik deze worsten ergens kan bestellen, want dan maak ik er een heerlijk gerechtje mee. Ik ben al druk aan het zoeken. 



Vriendlief is van het pittige eten. Toen we dan ook de foodtruck Tasty Buns zagen waar ze een broodje bapao verkochten met pittige kip, moest dit geprobeerd worden. Het brandde mijn mond uit en ik was dan ook blij dat ik een flesje water in mijn tas had. Vriendlief zat te genieten en ik denk dat ik zelf ook maar eens ga proberen om bapao broodjes te maken. Dit is niet het enige idee wat ik heb opgedaan deze dagen. De broodjes bapao waren niet klef, zoals ik ze ken, maar lekker luchtig en hadden een goede structuur qua plakkerigheid. Samen met de kip, de sla en de saus van sambal een hele goede combi. Hierna besloten we om nog een rondje door de grote zaal te lopen. Het fijne was dat er meer dan genoeg zitplekken waren. Dit heb ik op andere foodfestivals wel eens anders gezien. Je kon altijd wel een plekje vinden en anders waren er ook altijd nog staantafels. In ons rondje kwamen we bij Keetlust. Eén van de mooiste foodtrucks dit festival. Hier aten we gepocheerde kippendijen, gevuld met venkelworst en pistachenoten. Deze was omwikkeld met spek. Ik ben nog steeds aan het nadenken hoe ik dit zelf moet doen. Wat heb ik hier lekker gegeten en deze foodtruck is zeker restaurant waardig.



Onder het eten keken we een beetje rond. We aten dit kippetje met kleine hapjes op, want stiekem hoopte we dat er geen einde aan kwam. Ik zag dat er steeds meer mensen kwamen en alle eettentjes kregen langere rijden. We hadden nog maar 4.5 muntje en dus besloten we langzaam terug te lopen. Bij binnenkomst had ik al de hotdogs gespot en deze moest en zou ik proberen. Samen met een frambozen smoothie van de buren een goede maaltijd. Ook de hotdog van Foodbrothers wil ik wel standaard in mijn vriezer hebben liggen. Het broodje is ook echt zo lekker als dat het eruit ziet en elk broodje kreeg zo zijn persoonlijke aandacht. Ik had The classic dog met saus naar keuze (BBQ), zuurkool, augurk en ui. De Smoothie van de buren werd vers bereid, maar was naar mijn idee een beetje te zoet. Met een vol gevoel gingen we naar huis. 



Stiekem was ik al wel een beetje zenuwachtig voor zaterdag. Dan was ik zelf aan de beurt om te laten zien wat ik kon. Ik had mezelf goed voorbereid en ging vol goede moed erheen. Toen kwam ik erachter dat mijn concept niet goed begrepen was en dat er sprake was van een miscommunicatie. Gelukkig heb ik een creatief juffenbrein en een fantastische vriend die me door dik en dun heeft gesteund, met bakplaten heeft gelopen en de kinderen geholpen. De kinderen vonden het fantastisch. Eén van de kinderen vond het zelfs zo lekker dat ze haar hele hoofd in de mengkom stopte. Andere hadden nog nooit een ei kapot geslagen en gooide gewoon ei en schil zo in het beslag.Tevens hadden de meeste nog nooit een beslagkom leeg gelikt. Ja dat hoort bij mij en daar zaten ze dan met 10 kleine vingertjes in de beslagkom. Moeders&vaders dit is het leukste van het hele bakproces. De beslagkom uitlikken terwijl we kijken hoe de cakejes in de oven groeien. Het leverde hilarische moment op. Ook ouders die niet hadden verwacht hun kind onder het bloem en glitters weer mee te krijgen naar huis. Alle kinderen hebben een zakje met donuts mee gekregen en waren heel erg blij. Een van de kinderen vond ze zo mooi dat ze er niet één op wilde eten. Ze moesten dan ook allemaal mee naar huis. Ik kreeg zelfs de vraag of ik ook kinderfeestjes verzorgde. Bij deze ik wil best kinderfeestjes verzorgen in goed overleg. Dus mocht je  belangstelling hebben laat het me dan weten via het contactformulier op de website. Ouders blij en ik uiteindelijk ook erg blij. Hopelijk mag ik dit nog eens doen en dan alle valkuilen waar ik ben ingetuind omzeilen. Of zoals vriendlief dat zo mooi zei "No plan survives first contact with the enemy". Een geslaagd weekend zeg ik zo. Hier volgt nog een kleine foto reportage