Afdrukken

Rode Bessen Witte Chocolade Cheesecake met Maltesers

25 oktober 2016


Wat is het eerste wat je zegt tegen iemand na hallo? Ja inderdaad "Hoe gaat het?". Wat is daar altijd het antwoord op, "Ja goed met jou?". Vooral als je iemand nauwelijks kent is dit een meest gegeven antwoord. Maar voel je jezelf ook goed als je dat zegt? Misschien heb je wel net wat gehoord waardoor het eigenlijk helemaal niet goed gaat. Dit deel je natuurlijk niet met een vreemde, want eigenlijk zit jij niet op een niet gemeende reactie te wachten en die vreemde zit misschien wel niet op jou verhaal te wachten. Als je dus zegt dat het niet goed gaat, staat die vreemde vaak met zijn mond vol tanden en zal zo snel mogelijk het gesprek afkappen. Laten we eerlijk zijn we doen dit eigenlijk allemaal. Je hebt geen zin om te pas en te on pas maar over iedereen zijn problemen te hebben. Maar wat nu als die zogenoemde vreemde eigenlijk niemand heeft om zijn verhaal kwijt te kunnen en alle moed heeft verzameld om te zeggen het gaat niet zo goed met mij, wat gebeurt er met deze persoon als jij zomaar wegloopt?


Er ligt eigenlijk een taboe op hardop zeggen dat het niet zo goed met je gaat. Iedereen speelt constant mooi weer. Denk aan alle facebook statussen en instagram accounts die je constant laten zien hoe goed iedereen het heeft. Ook ik ben hier schuldig aan. Ik plaats alleen dingen waar ik echt over na heb gedacht en vaak skip ik de minder leuke dingen die ik mee maak. Maar na een inspirerende blog van Olga van Team Confetti (Voor de blog klik hier) dacht ik het is inderdaad niet zo erg om toe te geven dat het niet goed met je gaat. Ook ik heb ontzettend lang in de ontkenningsfase gezeten. Ik ben heel goed in het opzetten van maskers, ik ben heel goed in de "heel goed gesprekken", maar diep van binnen ging en gaat het eigenlijk helemaal niet zo goed met me. Ik ben vaak moe, verdrietig, boos en gefrustreerd. Ik zit niet lekker in mijn vel. Voel me niet goed voor de wereld, ik voel me te dik, en heb altijd het gevoel dat mij altijd alles moet gebeuren. Ik pieker veel en slaap soms nachten slecht. Ik kan niet in slaap komen of lig halve nachten wakker. Ik heb nergens zin, maar geen tekenen van een burn out, want ik functioneer namelijk wel goed en kan genieten van leuke dingen. Maar soms kun je dingen niet meer alleen oplossen en zul je toch echt iemand moeten inroepen, hoe moeilijk dat ook is.

Inderdaad het gaat niet zo goed met me. Wat is er dan aan de hand? Alle ellende van mijn scriptie kon en kan ik niet zo goed loslaten. Maar eigenlijk kan ik nooit iets goed loslaten In mijn nieuwe studie voelt het alsof ik er niet hoor, het voelt alsof ik te dom ben om een master te kunnen doen. Dit is natuurlijk niet zo, maar zo voelt het. Zoals de dokter zegt je hebt last van een trauma en daar moeten we wat aan doen. Oke, dat is dus punt één waar aan gewerkt moet worden. Maar dat is niet het enige waarom het niet goed met me gaat. Daarnaast loop ik al jaren tegen dingen aan. Eerst werd dat gekoppeld aan de kinderpubertijd, daarna aan de pubertijd toen aan de 2 trauma's die ik meemaakte. Met andere woorden ik ben de problemen waar ik al jaren tegen aanloop constant ergens aan het koppelen. Maar misschien is er wel gewoon wat anders aan de hand. 
Ik word me er steeds bewuster van dat ik anders ben. Ik schreef al een blog over de chaos die ik heb. Chaos in mijn hoofd, chaos die ontstaat in een omgeving met veel prikkels. Mijn leven moet erg gestructureerd zijn en van te voren vastgelegd anders raak ik in de war of in paniek, omdat mijn hoofd het niet kan bolwerken. De beslissingen die ik maak zijn heel impulsief. Ik denk eigenlijk weinig na over wat ik zeg of wat ik doe. Een voorbeeld is dat ik 's nachts bedenk dat ik mijn baan op zeg en dit ook 's middags doe terwijl ik nog geen andere baan heb. Het is niet dat ik niet wil veranderen en "gewoon" wil zijn, het is gewoon dat het me niet lukt. Ook in grote groepen ben ik zeer onhandig. Ik ben vaak luidruchtig en bemoeizuchtig voortkomend, omdat ik op alle prikkels die er zijn wil reageren. Ik ben slecht in het onderhouden van vriendschappen. In tegenstelling tot andere mensen op deze wereld heb ik geen beste vriend of vriendin en switch ik snel in vriendschappen. Daarnaast kan ik ze slecht onderhouden, omdat ik gewoon niet zo goed weet wat er van me verwacht word, ik ben direct en stoot vaak mensen daardoor voor het hoofd en ik ben niet zo goed in diepe gesprekken houden. Sluit me vaak af en hou gesprekken over waar ik controle over kan houden. Mijn emoties zijn namelijk anders ik kan in een minuut van een extreem blije Maaike veranderen in een extreem verdrietige Maaike . Mijn woede uitbarstingen zijn ook niet mals en ik ben snel zeer gefrustreerd, maar ook daar kan ik goed in schakelen en snap niet dat mensen daarna last hebben van de ruzie. En niet alleen ik lijd onder mijn enorme emotionele schommeling, maar ook mijn relatie ondervind de problemen ervan. En ondanks hoeveel geduld mijn vriend ook met mij heeft, heeft hij gezegd nu is het genoeg. En toen ik in college alle symptomen van ADHD zag, wist ik dat ik ook hier maar op getest moest gaan worden. En dus heb ik een afspraak gemaakt bij de dokter en ben ik doorgestuurd naar de psycholoog. Alleen heb ik ook last van de immens lange wachtlijsten, dus voordat ik een psycholoog onder ogen kan komen zijn we weer wat weken verder.
Ik zie veel van jullie denken, waarom wil je een label voor je problemen? Wat brengt dat je verder? Ik denk dat ik en mijn naaste omgeving dan meer kunnen accepteren wie ik ben. Dat bepaalde dingen waar ze zich aan storen niet te veranderen zijn, dat dingen waar ik me aan stoor nu eenmaal zo zijn en moet gaan accepteren. Dat het een beginpunt is voor mezelf en dat ik mezelf kan verbeteren. Ik ben het namelijk zat om zo druk te zijn in mijn hoofd. Ik wil 's avonds ook gewoon mijn kussen raken en in slaap vallen. Niet nog honderd keer plassen, omdat ik niet stil kan liggen. Er zijn zoveel dingen die ik kan leren om mezelf te verbeteren, waardoor ik stabieler door het leven kan gaan. Ik zal altijd aanwezig en druk zijn, maar misschien kan ik wel dingen leren dat mensen me niet gelijk irritant, bemoeizuchtig en overheersend vinden. Diep van binnen heb ik een heel klein hartje die voor iedereen open staat en die er altijd voor iedereen is. Nu moet ik er alleen even zijn voor mezelf en hoop ik dat we het taboe dat je niet slecht mag voelen uit de wereld kunnen helpen.

Voor 12 stukjes

Ingrediënten bodem

Maltesers
Boter

Ingrediënten taart*

Monchou
Witte chocolade
Eieren
Slagroom
Suiker
Rode Bessen
Water

 

380 gram
120 gram

 

600 gram
200 gram

125 ml
60 gram en 200 gram
250 gram
2 eetlepels

* Alle ingrediënten moeten op kamertemperatuur zijn. Anders gaat het in de schift

Benodigdheden

Steelpan (3)
Vuurvast bakje
Mixer
Staafmixer
Springvorm 20/22 cm
Oven
Bakpapier
Bakspray

Bereiding

  1. Verwarm de oven op 175-180 graden
  2. Bekleed de bodem van de taartvorm met bakpapier. Een handige manier is over de bodem spreiden en dan de vorm vastklikken. De rest wegknippen.
    Spray de vorm in met bakspray
  3. Vermaal de maltesers met de staafmixer en smelt de boter.
    Roer de boter door de maltesers en bekleed de randen en bodem van je taartvorm met de maltesers.
    Laat 15-30 minuten in de koelkast hard worden
  4. Doe de rode bessen in de steelpan met de suiker(60 gram) en eerst 1 eetlepel water. Roer om de 2 minuten even alles om. Laat alles goed koken voor 10 minuten.
    Mocht het mengsel zo dik zijn als jam, doe er dan nog een eetlepel water bij.
    Als alle bessen kapot zijn gekookt en de suiker goed is opgenomen pureer dan het mengsel in de staafmixer. 
    Zorg dat de deksel er goed op zit. En laat afkoelen
  5. Zet een ander steelpannetje op het vuur en vul deze met water.
    Smelt de chocolade au bain marie.  Let op de chocolade mag niet warmer zijn dan 35-40 graden
  6. Mix in de mengkom de monchou met de overige suiker. Voeg steeds één voor één de eieren toe. 
    Niet eerder dan de ander is opgenomen. Voeg dan de slagroom toe. Mix tot een gladde massa.
  7. Spatel nu de witte chocolade door het monchou beslag
  8. Giet het monchou beslag op de maltesers bodem
    Verdeel gelijkmatig over de top de rode bessenpuree eventueel met een mooi vormpje
  9. Bak voor 1 uur en 45 minuten in de oven
    Laat 4 uur met de oven deur op een kier in de oven afkoelen.
    Koel daarna voor 2 uur in de koelkast

Eet smakelijk!