Griekse balletjespizza

13 juni 2015


Ik open vandaag mijn blog en zie een oranje vakje. Heey dat is nieuw denk ik en ik kijk. Ik schrik en kijk nog eens. Mijn Griekse yoghurt dip heeft de 1000 klikken gepasseerd. Er zijn dus 1000 mensen geweest die mijn gerecht aan hebben geklikt. Wauw wat ben ik trots. Ik ben even aan het rekenen geslagen. Ik ben nu 9 maanden bezig. Dat is ongeveer 270 dagen. Dat is dus gemiddeld 3 mensen per dag die dit gerecht hebben bekeken en misschien wel uitgeprobeerd. Trotser kan ik niet zijn. Aangezien het Griekse eten het hier zo goed doet, nog maar een recept om deze millepaal te vieren.

Misschien hebben jullie gemerkt dat er 3 dagen even niks nieuws is geplaatst. Ik was druk, druk met mijn stage afsluiten, druk met solliciteren, met leren, in de zon liggen, werken en weer leren. Met andere woorden andere dingen dan mijn blog hadden even voorrang. Maar er is weer een hoop gebeurd en je zal de aankomende dagen op mijn blog lezen wat ik allemaal heb meegemaakt. Vandaag begin ik met de sollicitatie van woensdag. Voor de sollicitatie heb ik nachten wakker gelegen, maar de nachten daarna waren door de adrenaline en de warmte ook zeker geen pretje.

De meeste mensen die mij kennen weten dat ik een aantal gebreken heb. Mijn karakter is zachtjes uitgedrukt anders. Ik kan anders reageren dan een "normaal" mens. Voor sommige erg verfrissend voor andere een steen waar ze hard hun teen of zelfs hun hoofd tegen kunnen stoten. Mijn vriend is thuis net zo. Hij zal mij nooit vertellen wat ik wil horen (al is dat soms rond uit vervelend) en zorgt er voor dat ik altijd met een frisse blik naar dingen blijf kijken. Maar ik heb dus een aantal gebreken die mensen die mij goed kennen heel goed zullen herkennen. Ik ben erg direct. Als je mij vraagt wat ik van je schoenen vind, en ik vind ze lelijk, dan zul je dat ook horen. Niet in de weg van "ik zou ze zelf niet gekocht hebben maar ze staan jou prachtig" maar in de zin van "ik vind ze afschuwelijk". Ik ben bezig om zinnetjes, zoals de eerste uit mijn hoofd te leren, want mijn vriend heeft laten inzien dat het tweede zinnetje soms niet in zulke goede aarde valt bij mensen. Mijn motto is wel "what you see, is what you get", maar soms moet het wat genuanceerde. Dat zie ik nu. Naast dat ik dus direct ben, ben ik ook totaal niet tactisch. Zinnetjes of woorden floepen er bij mij als het ware uit. Ik denk niet na en soms zeg ik dingen niet op het goede moment. Soms hebben mensen iets nodig om te horen, omdat ze zich dan beter voelen. Later kun je dan wel met ze over het onderwerp discusseren, dit doe ik dus niet. Daarnaast kom ik nogal zelfverzekerd over (is mij verteld). Om je uit de droom te halen dat ben ik totaal niet. Maar blijkbaar heb ik een sterke persoonlijkheid die mensen schrik aanjaagt en er al voor zorgt dat ze een hekel aan me hebben voordat ze me kennen. 

Je ziet dat ik erg bewust ben van deze eigenschappen. Ik hoor het al mijn hele leven, plus dat ik de afgelopen jaren geleerd heb om kritisch te zijn, op mezelf te reflecteren en ik dit meerder malen van mijn mentoren heb gehoord. Het zijn geen erge eigenschappen als je er bewust van bent. Soms zijn ze ook erg handig en praktisch, want als ik zeg dat ik iets mooi of lekker vind dan meen ik dit ook. Je hoeft je bij mij nooit af te vragen of ik het zeg omdat het moet of omdat het zo hoort. Ik probeer het nu wat genuanceerder te brengen, maar als ik iets niet mooi of lekker vind dan zul je dat nog steeds direct horen. Ik heb vaak genoeg gesolliciteerd in mijn leven, maar dit was anders. Nu ging het ergens om. Bij een bijbaantje voel ik me vreselijk verantwoordelijk, maar bij het solliciteren denk ik altijd "als jij me niet wil is er altijd een ander". Nu was het zo "als jullie me niet willen dan heb ik niks". Daarnaast hebben we weken geleden een papier gekregen met mogelijke vragen die ze gingen stellen, maar er werd ook gezegd dat sommige alleen werden rondgeleid en dat er helemaal geen sollicitatieprocedure zou zijn. Ik zei toen gelijk dat ik liever voor een hele commissie gezet werd en me serieus genomen voelde dan dat ik gewoon net als alle andere stagiaires even rondgeleid werd met dit is je mentor, dit is je klas,  succes ermee. Bij mij werd al gauw duidelijk dat ik voor mijn LIO plek toch echt op gesprek moest komen. En dus kon ik me druk gaan maken over "de vragen", wat zijn je goede eigenschappen, wat zijn je slechte, wat is je visie op het onderwijs. Nou mijn slechte eigenschappen zijn geen eigenschappen die je wil noemen op een sollicitatie, omdat ik ook in een team moet functioneren en passen. Dagen heb ik mijn hoofdje erover gebroken, maar uiteindelijk had ik gevonden dat ik als goede eigenschappen zou zeggen, ik kan goed plannen, ben gedisciplineerd en gemotiveerd. Mijn slechte eigenschap is dat ik "soms" wat chaotisch ben. 

Ik werd uitgenodigd voor een gesprek en toen ik aankwam was ik veel te vroeg. Nog zo'n goede eigenschap die op dit soort momenten slecht uitkomt. Met zwetende handjes gaf ik persoon X een hand. Die vertelde mij dat persoon Y nog niet was gearriveerd. Nou dat begon goed. Ik was eerder dan de schoolcoördinator.  Dus kreeg ik eerst een rondleiding. Onder de rondleiding zag ik dat deze school grote mogelijkheden bezat en werd ik ontzettend enthousiast. Persoon Y was gearriveerd en het gesprek kon beginnen. Ik had me dagenlang druk gemaakt over die eigenschappen en die visie, maar geen van alle kwam naar voren. Het was vooral een leuk gesprek, waarin naar voren kwam dat mocht ik daar aangenomen worden ik een eigen klas zou krijgen. Dus niet één die ik deel met een mentor, maar echt mijn eigen klas. Of ik dat zag zitten? En of ik wel van uitdagingen hield want ik zou in het diepe gegooid worden. Op save spelen ben ik niet zo van geef mij een uitdaging en ik pak hem met beide handen aan. Ik zag vooral veel mogelijkheden. Zo zou ik mijn eigen klas lokaal krijgen die ik zelf mag inrichten. Dan kan ik eindelijk alles vinden en hoef ik me niet meer aan te passen aan een structuur van iemand anders. Heerlijk! Ik heb gesolliciteerd in een klein dorpje en dus zou er in de groep 5 die ik eventueel krijg maar 18 leerlingen zitten. 18 leerlingen, welke docent wil dat nu niet? Ik verliet het gesprek positief, de kans was erg aanwezig dat ik mocht komen, maar ze wilde in het team nog even kijken hoe of wat, welke groep hoe ze het zouden vormgeven etc. Dus ik wacht nog steeds op een definitief antwoord, maar mijn hoofd maakt alweer overuren. Hoe ga ik de klas inrichten? Dan moet er ook een verjaardagskalender komen hoe ga ik dat doen. Hoe ga ik de eerste school dag inrichten? Hoe wil ik het nakijken en hoe wil ik de schriften ingeleverd hebben. Mijn hoofd is een chaos. Naast dat ik tentamens moet leren ben ik hier ook nog eens druk mee. Man man. Ik hoop dus dat ik aangenomen ben anders moet ik dit hele gedoe nog een keer door. Maar voor nu moet ik weer even plaats rust, zoals mijn mama dat zou zeggen. Ik moet even alle tentamens inkoppen en vieren dat mijn recept de 1000 is gepasseerd. En dat allemaal dankzij jullie. Ik hoop dat jullie met mij willen duimen dat ik ben aangenomen. 

Voor 24 hapjes

 

Ingrediënten

Gehakt
Spinazie (diepvries)
Italiaanse kruiden
Uipoeder
Feta
Bloem
Ei
Olijfolie
Knoflookpoeder
Water (lauw)

 

500 gram
200 gram
1 eetlepel
1 theelepel
200 gram
375 gram
2
1 eetlepel
1.5 theelepel
180 ml

Benodigdheden

Mixer met deeghaken
Oven
Mini Cupcake vorm ( 24 vakjes )
Mengkom (2)
Bak spray
Zeef
Magnetron

Bereiding

  1. Verwarm de oven op 200 graden
  2. Mix de bloem, de eieren, olijfolie, knoflookpoeder en het water tot een kleverig deeg
  3. Zet deze nu apart voor een halfuur en ga aan de slag met de gehaktballetjes
  4. Ontdooi de spinazie in de magnetron ( 2 á 3 min ) en druk het vocht uit in de zeef
  5. Verkruimel de feta en meng dit met de overige ingrediënten en de uitgelekte spinazie
  6. Maak nu steeds van 1/2 eetlepel van het gehaktmengsel een balletjes.
    Maak 24 balletjes
  7. Spray de muffinvorm in
  8. Verdeel het deeg in 24 gelijke stukken. 
    Maak er balletjes van en leg deze in de vormpjes
  9. Druk nu één balletje deeg zo uit dat er een kuiltje ontstaat. 
    Zorg ook dat het hele bakje van de muffin goed is opgevuld met deeg
    Leg in dit kuiltje snel een balletje, want het deeg vormt zich snel weer terug
    Doe dit 24 keer
  10. Bak nu bakjes met balletje af voor 20 min in de oven. 

Na het bakken zijn ze makkelijk uit het vormpje te wippen met een vork of lepel.