Afdrukken

Citroen courgette met Parmezaanse kaas

20 april 2015


Vanavond typ ik mijn blog vanuit een andere setting. Nee ik zit niet op een mooi paradijselijk eiland. Ik ben gewoon thuis, maar toch is het anders. Meestal typ ik mijn blog op de bank of aan de eettafel. Dit doe ik dan in de pauze van mijn studeertijd. Zo spendeer ik mijn tijd toch nog effectief en kan ik het naar mezelf verantwoorden. Mijn blog typ ik ook wel eens in de studeerkamer. Vriendlief zit daar dan te gamen en ik kruip dan op het logeerbed met een grote kop thee. Zo kunnen we samen kletsen en toch ons eigen ding doen.

Eerst vond ik dat wel een beetje gek. Ons flatje is best wel groot en als ik dan in het hoekje van de bank zat en hij in de studeerkamer zaten we toch zo 12 meter en 4 muren bij elkaar vandaan. Dan ga je niet gezellig dingen met elkaar bespreken. Dus besloot ik een keer om op het logeerbed te zitten en nu vraagt mijn vriend wel vaker of ik dan gezellig bij hem kom zitten. Mijn blog heb ik ook wel eens getypt in de keuken. De wasmachine staat tegenover de oven dus als ik dan een taart of koekjes aan het bakken was begon ik alvast met typen van mijn blog. Vandaag heeft de slaapkamer de primeur. We hebben vanavond een film gekeken ( waar ik later op terug kom) waarvan we allebei nog een beetje druk in ons hoofd waren. Dus besloot ik toch nog even snel een blog voor morgen in elkaar te zetten.

Zoals ik al eerder heb verteld kijken wij ontzettend veel series ( 2 à 3 per dag ) en ook ontzettend veel films. Na een nieuwe aflevering van Game of Thrones vandaag besloot ik dat het maar weer een keer tijd werd voor een film. Ik zocht American Sniper uit. Wat een heftige film. Zelf ben ik wat dat betreft te naïeve ingesteld. Ik snap niet dat er oorlog is in de wereld en ik snap ook niet waarom niet iedereen zou mogen geloven wat hij of zij wil. Maar nog erger vind ik het dat militairen zo vaak kunnen worden uitgezonden zonder dat ze mentaal worden gecheckt. Ik weet niet hoe dat in Nederland is, maar ik weet wel dat de nazorg in Amerika verre van goed is. Ik hoop eigenlijk dat er ooit een einde komt aan al die ellende. Dat zelfs kinderen gebruikt worden in zo'n oorlog en dus ook gewoon worden afgeslacht als dieren. Als we het over afslachten van dieren las ik vandaag nog een verhaal. Dit ging over reacties van bepaalde mensen over de bootvluchtelingen die zichzelf verkopen aan mensenhandelaren. Deze reacties waren echt onmenselijk. Ik geloof niet dat wij als mensheid zo zijn ontstaan. Dat we gebruik maken van andere, dat we mensen niet allemaal een goede toekomst gunnen en waarom iedereen eigenlijk alleen maar rijk wil worden.  Al eerder heb ik uitgeweid over hoe goed ik vind dat wij het in Nederland hebben. Maar daar kom ik toch een beetje op terug.

Afgelopen zondag ging ik mijn kleren verkopen op een rommelmarkt in Groningen. Zo lief als mijn schoonmoeder en schoonzusje waren hadden die alvast mijn tassen meegenomen. Om 8 uur opstaan als je pas om half 1 thuis bent van je werk is niet mijn sterkste kant. Dus toen ik om 13 uur die kant op ging was ik verbaasd hoeveel mensen er liepen en hoeveel kraampjes er stonden. Naarmate de middag vorderde zag ik hoeveel armoede er eigenlijk is in Nederland. Mensen die kleren en schoenen kopen op zo'n markt omdat ze eigenlijk geen geld hebben voor nieuwe. Hoe ik dat weet? Aan sommige mensen kun je het gewoon zien. Toen mijn schoonmoeder vertelde dat ik het beste mijn kleren voor 1, 2 of 5 euro kon verkopen dacht ik wel even oh, dat is weinig. Maar na zondag zou ik het ook zo kunnen weggeven. Toen ik vanavond weer lekkere dingen aan het maken was voor mijn blog dacht ik hier aan terug. Eén van mijn gerechten is namelijk vreselijk mislukt. Ik zei automatisch o dan maken we het van de week toch opnieuw. Maar wat nou als je geen geld hebt? Leeft in een oorlogsgebied waarbij je hoopt dat je veilig terug komt van de supermarkt of in een bootje de middellandse zee oversteekt in de hoop op een betere toekomst. Dan denk ik dat ik erg gezegend ben dat ik kan bloggen, naar school kan gaan, werk heb, lieve mensen om me heen heb. Soms waardeer je de kleinste dingen zoveel meer. Daarom een klein gerechtje wat je zo gaat waarderen nadat je het hebt gegeten dat je het elke dag wel wil maken

Voor 2-3 personen

 

Ingrediënten

Courgette
Knoflook
Tijm (gedroogd)
Citroenrasp
Parmezaanse kaas
Citroensap

 

2
2
6 eetlepels
1 citroen
8 eetlepels
3 eetlepels

Benodigdheden

Koekenpan
Knoflookpers
Snijplank
Rasp
Aluminiumfolie
Bord
Bakboter/olijfolie
Peper & zout

Bereiding

  1. Was de courgette en snij deze in plakken van ongeveer 1- 1.5 cm
    Pers de knoflook en rasp de citroen
  2. Verwarm de koekenpan met boter en voeg de knoflook toe.
  3. Leg nu de courgette ( ongeveer 10 stuks per keer) erin, bestrooi met 2 eetlepels tijm
    en een deel van de citroenrasp. Bak ze aan beide zijde bruin.
    Leg ze nu op een bord, doe er aluminiumfolie over en bak de volgende portie.
    Bestrooi deze weer met tijm en citroenrasp. Herhaal dit totdat je alles hebt gebakken.
  4. Bestrooi nu de courgettes met Parmezaanse kaas en de citroensap.
    Breng op smaak met peper& zout.
  5. Serveer direct