Oven Risotto met kipdijen

20 augustus 2015


Wie wil er nu geen superheld zijn? Een beetje door de lucht vliegen en mensen redden is toch de droom van elk kind? Monsters overmeesteren prinsen of prinsessen kussen, steden redden van de ondergang het zijn allemaal kinderdromen. Alleen kinderdromen? Nee dat ik denk niet. Als je kijkt naar de opkomst bij Advengers, Batman, Gardians of the galaxy en Star Wars dan zijn dit zeker niet alleen maar kinderen. Sterker nog de meeste zijn mannen en maar zeer weinig vrouwen. Toch ben ik juist van dit soort films. En zit dan ook vaak met nog een handje vol vrouwen in de zaal. Ik zie mezelf al als Scarlett Johansson door de straten van New York rennen en mensen die niet mijn normen en waarden hebben even een lesje leren

Die vreselijke kinderjeugd van de black widow laten we dan even achterwege. Maar wat is het met mensen en superhelden? Is het een reflectie van wat we willen zijn of is het juist de actie en sensatie die we missen in het leven. Waarom kunnen we ons zo verliezen in een film of stripboek dat een verhaal heeft geschreven dat zo ver van ons bed vandaan staat? Neem nu het verhaal van Daredevil. Een blinde man die een echte vechtersbaas is. Hij heeft geleerd om mensen te plaatsen in de ruimte. Hij kan ze als het ware "zien". Hij weet wanneer ze de waarheid spreken, hij weet wanneer er tegen hem gelogen wordt. Het enige wat hij niet kan is zijn eigen wonden verzorgen, maar dat laten we even achterwege. Mensen willen ook zo zijn. Want hoe fijn zou het zijn dat ondanks dat je blind bent toch kunt "zien" of weet wanneer er iemand tegen je liegt. Maar hoe echt is deze aanname. En is het dat we het zo leuk vinden om het blinde aspect of juist om het vechten en het redden van de stad?

Het is bijzonder aangenaam dat Chris Hemsworth zo fijn is om naar te kijken als Thor. Maar als de film slecht was of het verhaal slecht werd neergezet zouden de mannen dan als nog Thor willen zijn en de vrouwen het meisje dat hij verovert? Of is het dan dat we alleen maar denken, oke zo'n super held wil ik dus niet zijn. Wat maakt een superheld een superheld? En wat maakt het dat jong en oud zich graag willen vergelijken met deze mensen. Als ik naar mezelf kijk, lijkt het me fantastisch om gewoon niet bang te zijn. Je weet dat je kan vechten, je weet dat je iemand kan overmeesteren en je weet dat je ook nog eens je stad beter maakt. Denk aan al die schietpartijen die zich nu zelfs uitbreiden naar Groningen. Als ik black widow was geweest dan had ik misschien die schietpartij kunnen voorkomen. Dan had ik de dader super snel gearresteerd en had ik ervoor gezorgd dat er misschien 20 kinderen en 40 volwassenen niet bang in hun bedje hadden gelegen. Of als ik Iron Man was, dat ik kon vliegen naar het oorlogsgebied. Zorgen dat er vrede komt en dat iedereen in vrede met elkaar kan leven. In plaats van de realiteit. Die is dat als ik alleen thuis ben 's nachts ik de voordeur nog net niet barricadeer en overal de lichten aan doe als ik 's nachts moet plassen, omdat ik bang ben dat er iemand achter staat. Of dat je 's nachts naar huis gaat en je niet steeds achterom kijkt of iemand je volgt.  

Ik denk dus persoonlijk dat een superheld ervoor zorgt dat je twee uur lang even iemand anders bent dan dat je werkelijk bent. Dat je dan even het gevoel hebt onoverwinnelijk te zijn. Dat je op dat moment niet beseft dat je bang bent voor onweer  en dus misschien ook wel van de harde knallen die het monster afvuurt met zijn enorme wapen. Of dat mocht je blind worden je andere zintuigen zo goed gaan werken dat je zelfs meester dieven kan overwinnen. Dat je daarnaast ook nog een mooi meisje of leuke man krijgt maakt het plaatje compleet. Toch wordt er nooit de vraag gesteld of deze mensen gelukkig zijn. Het is leuk al die aandacht en dat je niet meer bang bent, maar je hebt wel mensen vermoord. Hoe verantwoord je dat voor jezelf? Je kan dan de stad hebben gered, maar vaak gaat dat gepaard met 100 gebouwen die in het puin zijn gegaan. Wat nu als dat nu net het ene gebouw is waar 100 mensen woonden? Ja superheld zijn lijkt me wel wat, maar deze aspecten lijken me minder. Zoals aan elk beroep slechte punten zitten. Superheld zijn lijkt me vooral wat omdat het echt iemand anders zou zijn. En dat ik dan even al mijn slechte punten, zoals bang zijn even kwijt zou zijn. Ja stiekem lijkt het me wel wat, want ik krijg er ook zo'n mooi pakkie bij en daar doe ik het natuurlijk eigenlijk voor. 

 

Voor 2 personen

 

Ingrediënten

Kippendijen
Jonnie Boer kruiden lemon peper
Boter
Knoflook
Ui
Risotto
Witte wijn* 
Kippenbouillion
Melk
Zout
Peper
Parmezaanse kaas
Rock Chives 

 

4
3 eetlepels
60 gram
3 teentjes
1
200 gram
70 ml
500 ml met 2 blokjes
125 ml
1 theelepel
1 theelepel
80 gram
50 gram 

* Een Pinot Grigio is aan te raden, maar een andere droge witte wijn kan ook. 

Benodigdheden

Oven vaste pan ( ik heb een braadpan gebruikt )
Oven
Ollijfolie
Knoflookpers

Bereiding

  1. Verwarm de oven op 180 graden
  2. Rol de kippendijen door de Jonnie Boer kruiden. Zodat alle kanten goed zijn bedekt.
    Vouw ze dan weer zo als ze uit de verpakking komen.
    Snipper de ui en pers de knoflook
  3. Verwarm 2 eetlepels olie in de braadpan. En bak de kip aan beide kanten bruin, maar niet gaar.
    Haal de kip uit de pan en leg op een bord apart
  4. Smelt nu de boter in dezelfde pan als waar de kip uitkomt. 
  5. Voeg het ui en de knoflook toe aan de boter en fruit deze.
  6. Voeg nu de rijst toe en roer deze goed om totdat deze glazig wordt
    Voeg nu de wijn toe en kook voor 2 minuten
  7. Voeg nu de melk en de bouillion toe, samen met de zout en de peper. 
    Als de risotto een deel van het vocht ongeveer 1/5 heeft opgenomen, kun je de kip op de rijst leggen.
    De bovenkant van de kip steekt boven de het vocht uit. 
  8. Doe nu de deksel erop en schuif in de oven voor 20 minuten. 
    Na 20 minuten haal je de deksel eraf en laat je het nog eens 10 minuten in de oven staan.
    Er mag geen vocht meer in staan en de kip moet krokant zijn, als je de pan uit de oven haalt ( Gebruik ovenwanten)
  9. Haal de kip nu van de risotto en leg deze op een bord. Schep de risotto om en kijk of de risotto niet meer vochtig is. Als dit niet het geval is schep dan 50 gram Parmesaanse kaas door de risotto
  10. Schep nu de risotto op een bord en leg de kip erboven op. Bestrooi met chives en de overige Parmezaanse kaas