Pasta PeterseliePesto

20 oktober 2016


Naar aanleiding van een gesprek dat ik vrijdag had met vriendinnen ben ik gaan nadenken over het onderwerp keuzes maken. Dit gesprek kwam op gang over een onderwerp waar ik in een volgende blog over zal uitweiden. Dit onderwerp is zo gevoelig dat het niet even tussen neus en lippen door besproken kan worden. Maar keuzes maken is iets wat we elke dag opnieuw doen. Dat begint 's avonds al met hoe laat je de wekker zet, vervolgens in welke volgorde je opstaat, wat je aan doet en welk vervoersmiddel je pakt naar je werk, school of andere activiteiten die je die dag hebt. Dit vind ik persoonlijk oppervlakkige keuzes, maar moeten wel benadrukt worden voordat ik verder op het principe keuze zal in gaan. Je staat er niet bij stil, maar je hebt in de loop van de tijd geleerd wat handige keuzes zijn en wat keuzes zijn die je beter kan vermijden of niet kan maken.


Als we naar de jeugd (kinderen tussen de 10-18 jaar), de adolescent (18-21 jaar) en de jong volwassene kijken (21-28 jaar) lopen veel van deze bij een psycholoog, zowel jongens en meisjes. Ik heb even zo snel percentages bij de hand, maar al deze personen hebben al vroeg te maken gehad met teleurstellingen, stress en onzekerheden. Daarnaast ervaren ze druk dat ze succesvol moeten zijn in de maatschappij en dan wel het liefst in iets waar ze zelf voor hebben gekozen. Dit begint al in groep 7 en 8 met het bezoeken van middelbare scholen. Waar je ouders je basisschool voor je kozen, moet je nu met de levenservaring die je hebt een school kiezen die "bij jou past". Maar kun je wel zeggen dat je op deze leeftijd überhaupt weet wie je bent? Je begint net te puberen, je begint net de wereld te ontdekken en dan moet je een school kiezen waar je 4, 5 of zelfs 6 jaar gaat doorbrengen. Wat nu als je de verkeerde keuze maakt? Het levert jonge kinderen veel stress op. En laten we eerlijk zijn niet elke ouder kan zijn/haar kind hier even goed in begeleiden. Dit kan niet alleen frustratie en onzekerheid bij het kind opleveren, maar ook bij de ouder. Ook ik heb in dit dilemma gezeten. Ik heb voor en tegen lijstjes gemaakt en heb uiteindelijk op afstand (!) gekozen. Want ja dan maar praktisch, totdat we binnen het dorp gingen verhuizen toen maakte de afstand weinig meer uit. 

Maar goed dan heb je gekozen en zodra je een beetje jou draai hebt gevonden moet je of alweer eindexamen doen en kiezen welke opleiding je wilt doen (VMBO) terwijl je 16 bent en het liefst een beetje wilt stappen, leuke dingen wilt doen, moet je al serieus kiezen wat je van je leven wilt maken. Ik vind het niet gek dat er binnen deze groep veel uitval is. Als je even serieus nadenkt, zou jij een 16 jarige laten beslissen over het kopen van een huis? Nee inderdaad, maar je laat hem wel kiezen over de rest van zijn/haar leven. Ook voor de HAVO en VWO leerlingen geldt dit. Ook zij moeten een pakket kiezen dat past bij de vervolgopleiding die ze willen doen. Op je 15e moet je dus even een keuze gaan maken wat je de rest van je leven wilt gaan doen. Sorry maar wie weet dit dan al?! Ik niet. Ik heb gewoon vakken gekozen waar ik toen der tijd goed in was. In VWO 5 bleek ik hier vet slecht in te zijn, maar ja dan geef je niet meer op. Je gaat automatisch kijken bij opleidingen die bij je vakkenpakket kiezen. Uitwijken doe je niet, want dat zou zonde van die vakken zijn. Jeps ook ik deed dit. Achteraf een mooi belabberde keuze.

Dan ben je 17 en zit je in VWO 5 en moet je universiteiten en HBO opleidingen gaan bezoeken. Ja de keuze wat je tot je 70ste (!) wilt gaan doen moet je dan even beslissen. Of je bent 17/18 en je moet al gaan werken (MBO niveau 4). Goed ik mocht er een jaartje langer over doen, maar ook ik maakte de verkeerde keuze. Ik verdiepte me helemaal niet in wat kan ik met deze studie, nee ik dacht och dit lijkt me wel leuk. Toen ik er niet zo goed in bleek te zijn brak de paniek los, want wat ga ik dan wel doen en wat vinden mijn ouders hiervan. Ja de eerste tekenen van frustratie, hopeloosheid en onzekerheid. Vroeger deed je gewoon wat je vader deed, je had geen keuze uit 10000 opleidingen. Nee, jou route was al uitgestippeld. Geen wonder dat psychologen toen niet zoveel werden bezocht. Mensen waren misschien wel ongelukkig, maar zijn wij nu niet veel ongelukkiger door de brede keuze en deze prestatiemaatschappij? Ja we kunnen doen wat bij ons past, waar we goed in zijn, maar zo zijn 100 andere dat. Hoe gaan we ons onderscheiden is nu iets waar we ons druk over maken. Als je afstudeert verwacht iedereen dat je gelijk een baan vindt. Wat nu als je die niet vindt? Onzekerheid vreet je op en ik kan het weten, ik zie het van dichtbij. Daarnaast heb je bijna de plicht om succesvol te zijn, want ja volgens facebook en instagram is iedereen dat. Als je niet gelijk slaagt in het leven ben je een mislukking. Ben je dat? Of vind jij dat zelf. Ouders moeten inzien wat een impact al deze keuzes hebben op hun kind. Het is echt niet erg om het kind een beetje te sturen, te ondersteunen en vast te houden als het gefrustreerd is. Zo'n brede keuze/prestatie maatschappij is misschien fijn, maar laten we ook nadenken over de nadelen ervan. Daarnaast, ik vind je geen mislukking als je drie keer bent geswitcht, ik vind je geen mislukking als je nog geen baan hebt en ik vind je absoluut geen mislukking als je er zelf even niet meer uitkomt en daarom zo gefrustreerd bent. Nee ik weet dat jou tijd gaat komen en dat je dan de beste keuze maakt die er maar bestaat. Eet nu die zak met chips nog maar even leeg, je weet zelf wanneer je de goede weg in slaat.
Blijkbaar is deze blog erg actueel want de NRC schreef er een artikel over. 

Voor 2 personen

 

Ingrediënten

Peterselie
Oude Kaas
Sesamzaadjes
Walnootolijfolie
Kiphaasjes
Zongedroogde tomaten
Farfalle
Kastanje champignons

 

30 gram
50 gram
14 gram
6 eetlepels
200 gram
250 gram
125 gram
250 gram

Benodigdheden

Grilpan
Staafmixer
Koekenpan
Steelpan
Champignonborstel
Olijfolie 5 eetlepels
Zout en peper
Aluminiumfolie
Vergiet

Bereiding

  1. Mix de peterselie, oude kaas, sesamzaadjes en walnoot olijfolie in de staafmixer tot de gewenste dikte van de pesto. 
    Ik houd hem zelf altijd grof
  2. Borstel de champignons en snij in plakjes
    Laat de tomaten uitlekken in een vergiet
  3. Verwarm de grillpan.
    Zet water op voor de pasta
  4. Hussel de kiphaasjes door 3 eetlepels olijfolie en voeg zout en peper naar smaak toe
  5. Grill de kiphaasjes aan beide kanten op hoog vuur voor 2-3 minuten.
    Kook de pasta als het water kookt en giet af
  6. Dek nu de grill pan af met aluminiumfolie en zet het vuur laag. 
    Laat de kiphaasjes nu gaar worden in 5-7 minuten. 
    Breek er eventueel één open om te kijken of hij gaar is 
  7. Verwarm de overige 2 eetlepels olijfolie in de koekenpan.
    Bak de champignons en de zongedroogde tomaten voor 4 minuten
  8. Voeg aan de champignons en zongedroogde tomaten de pasta en de pesto toe.
    Meng alles goed en laat alles koken voor 3 minuten
  9. Verdeel over 2 borden en leg de kip erboven op