Courgette Pannenkoekjes

25 september 2017


Invaller zijn. 
Het mooiste beroep dat er is, leerkracht zijn. Eén van de beroepen die zo onderschat, onderbetaald en veroordeeld wordt. We hebben veel vakantie, maar we werken ook gemiddeld 48 uur kopte de NRC en Metronieuws vorig jaar al. En die overuren worden niet betaald en kunnen we niet opnemen. Nu wordt er gestaakt op 5 oktober, de dag van de leraar. Niet omdat we dat willen, maar omdat we moeten. Het is eigenlijk van de zotte dat mensen van mijn leeftijd in het bedrijfsleven al meer verdienen dan dat ik ooit kan gaan verdienen. Een discussie die je nooit gaat winnen, want het onderwijs is een ondergeschoven kindje. Wij leveren geen zichtbaar direct geld op. De kinderen die we opleiden hebben indirect, op langere termijn effect, op de economie. Wij zijn niet in BNP uit te drukken, maar dat is als je een vaste klas hebt. Ik ben invaller, daar is het nog slechter voor geregeld

Les geven is mijn passie en mijn hobby, maar ook ik merk dat dit geen leven is. In Groningen is er nauwelijks een vaste baan te krijgen, maar in het westen hebben ze te kort. Als je dus eigenlijk niet wil verhuizen ben je getracht om je geld te verdienen met invallen. Ik ben niet de lange termijn invaller. Nee, ik ben die juf die uit haar bed wordt gebeld bij ziekte. Ik ben een zeldzaam uitstervende juf. Weinig leerkrachten willen nog uit hun bed gebeld worden en een dagje overleven, laat staan dit weken achtereen doen. Per week zie ik soms 4 tot 5 scholen. Ik ben niet aan het lesgeven, ik heb geen emotionele binding, ik draai de klas op een zakelijk vlak de lessen af. Of ze wat leren? Ik betwijfel het. De helft is vaak zo van slag dat hun eigen leerkracht er niet is, de regels anders zijn en ze geen emotionele binding met mij voelen dat ze niet tot werken komen. Een knuffel, positieve feedback en bemoedigende woorden is het enige wat ik ze kan geven, maar zou jij dat willen van een vreemde? Ik doe mijn best, ik overleef en ik word er verschrikkelijk slecht voor betaald. Waarom ik het doe? Omdat ik het mooiste beroep heb wat er bestaat. Ook maak ik geen onderscheid tussen onderwijs. De ene dag sta ik in een rijke buurt les te geven om de volgende dag in het speciaal basisonderwijs te debuteren. Verschillen in grote van klassen, culturen, klassen waar niks klaar ligt en ik zelf moet improviseren en verschillende maatschappelijke statussen, ik zie van alles langs komen. Fantastisch vind ik het, eigenschappen ontdekken die een leerkracht door een bepaalde blik op het kind niet meer kan zien of complimenten krijgen zoals "waarom ben jij eigenlijk geen juf van groep 8?" en collega's verbaasd zijn dat juiste deze leerling dit heeft gezegd. 

Het onderwijs is zoveel meer dan alleen lesgeven. Ook hier heb je verschillende leerkrachten. Wij zijn eigenlijk een speciaal soort, die op te verdelen is in rassen. Zo heb je de "doe mij maar een makkelijke klas" leerkracht. Een leerkracht die liever geen gedrags- of leerproblemen in de klas wil hebben, waar je tegenwoordig niet meer om heen kan. Je hebt ook de leerkracht die hier lijnrecht tegen overzit. Kinderen met gedragsproblemen zijn zo puur, You see what you get. Alles wat je tegen hun moet doen gaat tegen je natuurlijke instinct in, je verdient zo snel respect en ze willen voor je werken. Je hebt de ordelijke gestructureerde leerkracht, de zakelijke leerkracht, de Mathilde leerkracht, en ik weet zeker dat ik er nog veel vergeet maar één ding hebben we met elkaar gemeen. We zijn het onderwijs in gegaan om er te zijn voor het kind, om non stop te mogen bewegen en te praten. Als we de hele dag achter een bureau hadden willen zitten en moeten vergaderen dan waren we wel het bedrijfsleven in gegaan. Wij leerkrachten horen daar niet en toch verwacht de overheid dat we zulke mensen worden met alle administratieve taken, vergaderingen, cursussen en oudergesprekken. Ik wil het kind wat leren, jij wilt toch ook dat jou kind wat leert? Dat ik als zeldzame invaller overbodig wordt, omdat de leerkracht minder snel/vaak ziek is en overwerkt. Juist en daarom staken we op de dag van de leraar. Niet om u te pesten, niet om het geld, maar om het onderwijs en het kind waar we zoveel van houden te laten groeien wat voor ras we ook zijn. Dit is het doel wat we hebben en we zullen ons er hard voor maken. 

Voor 8 pannenkoeken

 

Ingrediënten

Spelt havermout
Amandelmeel
Bloem
Baking powder
Melk
Parmezaanse Kaas
Eieren
Courgette

 

100 gram
50 gram
50 gram
2 theelepels
400 ml
20 gram
2
1

Benodigdheden

Koekenpan (doorsnede 15 cm)
Mengkom
Bakboter
Rasp
Spatel
Garde
Soeplepel

Bereiding

  1. Rasp de courgette en laat uitlekken
  2. Meng de havermout, amandelmeel, bloem en baking powder door elkaar
  3. Klop de eieren en meng met de melk en de kaas.
  4. Giet de melk bij de bloem en klop alles met de garde
  5. Voeg de courgette toe en schep alles goed om
  6. Verwarm de koekenpan en doe de boter er in.
  7. Doe in de pan een halve soeplepel beslag 
    Niet meer dan wordt je pannenkoek te dik en niet gaar aan de binnen kant
  8. Bak aan beide kanten bruin.
    Bewaar ze onder een bord en serveer ze te gelijk lekker warm.
    Tip 1: lekker met oude kaas 
    Tip 2: Ook koud lekker en kan dus als ontbijt gegeten worden